... زیبا سایه ای، مرا تعقیب می کند ...

... تعقیب من؟! نه گمانم ؟! که من نی ام ...

... در لابه لایِ آینه هایِ شکسته یِ هر روز و شب ...

... هر دم تویی که خودت را تعقیب می کنی ...

سلام ... ...دوباره آفتاب فرود آمد و ماهتاب برآمد... ...دوباره پرده ی شب بر گیتی افکنده شد ...رفته رفته خاک و گل می خوابند... ...نوبتی هم باشه نوبت بیداری چشمه هاست ...

سلام بر تو ای خورشید سفر کرده من ...

...چشمانم به راه خشک شد ...

... از بس ز دوری ات گریستم مرا دیوانه خواندند...

۰۰۰ برای همین شب نشین شده ام...

... دیری است آسمان شهر مرا غم گرفته است...

... خورشید من برای چه تاخیر کرده ای...