مرغ باغ ملکوتم نی ام از عالم خاک

... زیبا سایه ای، مرا تعقیب می کند ...

... تعقیب من؟! نه گمانم ؟! که من نی ام ...

... در لابه لایِ آینه هایِ شکسته یِ هر روز و شب ...

... هر دم تویی که خودت را تعقیب می کنی ...

مرغ باغ ملکوتم نی ام از عالم خاک...

سلام ... ...دوباره آفتاب فرود آمد و ماهتاب برآمد... ...دوباره پرده ی شب بر گیتی افکنده شد ...رفته رفته خاک و گل می خوابند... ...نوبتی هم باشه نوبت بیداری چشمه هاست ... مرغ باغ ملکوتم نی ام از عالم خاک...

سلام بر تو ای خورشید سفر کرده من ...

...چشمانم به راه خشک شد ...

... از بس ز دوری ات گریستم مرا دیوانه خواندند...

۰۰۰ برای همین شب نشین شده ام...

... دیری است آسمان شهر مرا غم گرفته است...

... خورشید من برای چه تاخیر کرده ای...

مرغ باغ ملکوتم نی ام از عالم خاک...